جرایم و تخلفات علیه پژوهش دانشگاهی؛ از جرم شناسیِ علت‌شناختی تا ارتقای سیاست جنایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار حقوق جزا و جرم شناسی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)، تهران، ایران.

10.22091/diplic.2026.15709.1045

چکیده

چالش ژرف و دیرپا در برابر جرایم و تخلفات علیه پژوهش دانشگاهی در ایران، رشد فزاینده اشکال متنوعی چون سرقت علمی، جعل و دستکاری داده‌ها و بازارهای غیررسمی تولید آثار علمی، در کنار ناکارآمدی نسبی سازوکارهای کشف، پیشگیری و واکنش کیفری و انضباطی است، که امنیت و اعتبار نظام علمی را با تهدید ساختاری مواجه می‌نماید. اهمیت این پژوهش در آن است که با عبور از رویکردهای توصیفی صرف، به تبیین جرم‌شناختی چندسطحی این پدیده و ارائه چارچوبی برای بازآرایی سیاست جنایی ایران در سطوح تقنینی، قضایی و اجرایی می‌پردازد. طبق فرضیه اصلی، جرایم علیه پژوهش دانشگاهی، بیش از آنکه ناشی از انحرافات فردی باشند، محصول برهم‌کنش عوامل ساختاری (فشارهای کمی‌گرایانه نظام ارزیابی علمی)، سازمانی (ضعف نظارت دانشگاهی) و فرصت‌محور (کاستی ابزارهای کشف و کنترل) بوده و لذا سیاست جنایی مؤثر مستلزم گذار از رویکرد کیفری صرف به الگوی ترکیبی پیشگیرانه-ترمیمی است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد میان‌رشته‌ای و مبتنی بر تحلیل اسنادی (برخی قوانین و مقررات مرتبط) و بهره‌گیری از چارچوب نظریه‌های جرم‌شناسیِ منتخب است. یافته‌ها نشان می‌دهد که پراکندگی و ناهماهنگی مقررات، ضعف در قطعیت و سرعت واکنش، و غلبه نگاه کمّی در ارزیابی علمی، بسترهای اصلی بازتولید این جرایم را فراهم کرده و در مقابل، ابزارهای پیشگیری وضعی و فرهنگی به‌طور نظام‌مند به‌کار گرفته نشده‌اند. در نتیجه، بازطراحی سیاست جنایی ایران در این حوزه مستلزم اصلاح تقنینی در جهت یکپارچه‌سازی مقررات و تشدید ضمانت اجراهای مؤثر، تقویت کارآمدی و تخصص‌گرایی مراجع قضایی، و در سطح اجرایی، استقرار نظام‌های هوشمند کشف، آموزش اجباری اخلاق پژوهش و بازمهندسی نظام‌های ارزیابی علمی با تأکید بر کیفیت و سلامت پژوهشِ دانشگاهی است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات